مصرف کمتر قند در دو سال نخست زندگی؛ کاهش خطر سرطان و کندتر شدن پیری دهه‌ها بعد

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد میزان مصرف قند در دوره جنینی و دو سال نخست زندگی ممکن است تأثیری بسیار طولانی‌مدت بر سلامت انسان داشته باشد.

به گزارش فرارو به نقل از ساینس دیلی، پژوهشگران دریافتند افرادی که در هزار روز نخست زندگی خود، از زمان لقاح تا دو سالگی، در معرض مصرف کمتر قند قرار داشتند، دهه‌ها بعد با خطر پایین‌تری برای ابتلا به برخی سرطان‌ها و همچنین نشانه‌هایی از کندتر بودن روند پیری بیولوژیکی مواجه بودند.

 ساینس‌دیلی در گزارشی با اشاره به مطالعه جدید پژوهشگران، از بررسی بیش از ۶۴ هزار نفر متولد بریتانیا بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ خبر داده است. این پژوهش از پایان ناگهانی سهمیه‌بندی قند در بریتانیا در سپتامبر ۱۹۵۳ به‌عنوان یک «آزمایش طبیعی» استفاده کرده است؛ چرا که پس از پایان سهمیه‌بندی، مصرف قند در این کشور تقریباً دو برابر شد.

 پژوهشگران افراد متولدشده در سال‌های مختلف این دوره را با توجه به میزان زمانی که از دوران جنینی تا دو سالگی تحت تأثیر سهمیه‌بندی قند قرار داشتند، مقایسه کردند.

نتایج نشان داد افرادی که مدت بیشتری از هزار روز نخست زندگی خود را در دوران سهمیه‌بندی قند سپری کرده بودند، در بزرگسالی با شیوع پایین‌تر پنج نوع سرطان مواجه شدند؛ سرطان‌های کبد، روده راست، ریه، پروستات و پستان. بیشترین کاهش خطر مربوط به سرطان کبد بود که حدود ۶۹ درصد برآورد شد و خطر ابتلا به سرطان پستان نیز حدود ۳۶ درصد کمتر بود.

پژوهشگران همچنین نشانه‌هایی از کندتر بودن پیری بیولوژیکی در این افراد مشاهده کردند. کسانی که در سال‌های نخست زندگی قند کمتری دریافت کرده بودند، تلومرهای بلندتری داشتند؛ ساختارهایی که از انتهای کروموزوم‌ها محافظت می‌کنند و معمولاً با افزایش سن کوتاه‌تر می‌شوند. بر اساس برآورد پژوهشگران، تفاوت مشاهده‌شده در طول تلومرها معادل حدود ۲.۲ سال پیری بیولوژیکی کمتر بود. همچنین سطح پروتئین گرانزیم B که با فعالیت مزمن سیستم ایمنی ارتباط دارد، در این افراد پایین‌تر بود.

یکی از یافته‌های قابل توجه این پژوهش آن بود که تفاوت‌های غذایی ایجادشده در سال‌های نخست زندگی ممکن است حتی پنج دهه بعد نیز ادامه داشته باشد. افرادی که در دوران کودکی تحت سهمیه‌بندی قند قرار داشتند، در حدود ۵۰ سالگی همچنان قند کمتری مصرف می‌کردند و رژیم غذایی آنها کم‌حجم‌تر، سالم‌تر و متنوع‌تر بود. پژوهشگران این موضوع را نشانه‌ای احتمالی از شکل‌گیری ترجیحات غذایی و ذائقه در دوره ابتدایی زندگی می‌دانند.

با این حال، پژوهشگران تأکید کرده‌اند که این یافته‌ها به معنای حذف کامل قند از رژیم غذایی کودکان نیست. این پژوهش بر اساس یک شرایط تاریخی و به‌عنوان یک «آزمایش طبیعی» انجام شده و نمی‌تواند تمام عوامل دیگری را که ممکن است در طول چند دهه بر سلامت افراد اثر گذاشته باشند، به‌طور کامل حذف کند. با این وجود، نتایج بر اهمیت تغذیه در هزار روز نخست زندگی و نقش احتمالی مصرف قند افزوده در شکل‌گیری سلامت بلندمدت تأکید دارد.