هدف قرار دادن اماکن تاریخی چون باغ شاهزاده ماهان، ارگ بم، طاق بستان و آرامگاه فردوسی نشاندهنده تلاش برای ایجاد گسست در هویت ملت ایران است؛ این مکانها بیشتر از یک بنای تاریخی، نمادهایی از تاریخ، فرهنگ و پیوستگی یک ملتاند. وقتی این نمادها هدف قرار میگیرند، در واقع حمله به حافظه تاریخی و زنده نگهداشتن داستان یک تمدن صورت میگیرد.
در دنیای امروز، جنگهای فرهنگی به اندازه جنگهای نظامی تهدیدآمیز هستند. هدف اصلی این حملات، قطع پیوند مردم با تاریخ و میراث فرهنگیشان است. وقتی نمادهایی همچون باغ شاهزاده ماهان، ارگ بم یا آرامگاه فردوسی هدف قرار میگیرند، در حقیقت، آنچه در خطر است تنها یک بنای تاریخی نیست، بلکه حافظه و هویت ملی یک ملت است. این نمادها بخشی از تمدن عظیم ایران هستند و تخریب آنها تلاشی برای تضعیف روح ملی ایران بهویژه در برابر چشم جهانیان است. اما در این میان، یک حقیقت روشن وجود دارد: هر ضربهای که به تاریخ ایران وارد میشود، اتحاد مردم ایران را بیشتر میکند. چرا که ایرانیان همیشه با تهدیدات خارجی، بهویژه تهدیدات علیه هویت فرهنگیشان، واکنش نشان دادهاند و در هر بار، به شکلی مقاومتر و متحدتر از قبل ظاهر شدهاند.
نباید بین ملی بودن و اسلامی بودن یا مذهبی بودن تناقض قائل شد؛ زیرا هویت ملی ایرانیان بهطور طبیعی با اصول اسلامی و مذهبی پیوند خورده و این دو میتوانند بهطور همزمان با هم همزیستی داشته باشند. در واقع، اسلام بخش جداییناپذیر از فرهنگ و تمدن ایرانی است و در طول تاریخ، هویت ملی ایران را غنیتر و جامعتر کرده است. تخریب میراث فرهنگی تنها نشان از ضعف دشمنان ایران دارد، زیرا برای آنان که با هدف نابودی هویتهای بزرگ وارد عرصه میشوند، همیشه یک اشتباه راهبردی وجود دارد: ملتها با چنین تهدیدهایی ضعیف نمیشوند، بلکه به همبستگی و مقاومت خود افزوده و آن را تقویت میکنند. مردم ایران همواره با تاریخ خود پیوندی عمیق دارند. این همان نقطهای است که دشمنان ایران را به خطا میبرد.
با این حال، در این مسیر نیاز به توجه ویژه به مسئله حفاظت از میراث فرهنگی داریم. باید در سیاستهای داخلی کشور بهطور جدیتر به تهدیدات فرهنگی توجه شود و از ظرفیتهای دیپلماسی فرهنگی ایران برای حفاظت از میراث تاریخی در سطح جهانی بهرهبرداری شود. برای نمونه، سازمانهایی مانند یونسکو که مسئولیت حفاظت از میراث جهانی را دارند، باید فعالانهتر از ایران در برابر چنین تهدیداتی حمایت کنند. در غیر این صورت، سکوت و بیعملی در برابر تخریب میراث فرهنگی ایران تنها به تضعیف اعتماد به این سازمانها منجر خواهد شد.
علاوه بر این، یکی از جنبههای مهم در این مقطع زمانی، تقویت مقاومت و انسجام داخلی است. ایرانیان باید بدانند که تاریخ و هویت ملیشان، با تخریب نمادهای تاریخی از بین نمیرود. این هویت در دل مردم و در زبان، فرهنگ، آیینها و داستانهای نسلها زنده است. تخریب بناها و آثار فرهنگی تنها موجب تقویت اراده ملت ایران برای حفاظت از میراثشان خواهد شد. هرچقدر دشمنان در تلاش باشند تا این نمادها را از بین ببرند، مردم ایران با مقاومت بیشتری بهدفاع از آنها خواهند پرداخت.
باید در نظر داشت که میراث فرهنگی ایران تنها متعلق به ایرانیان نیست. این آثار بخشی از میراث بشریت هستند و تخریب آنها، ضربهای به تاریخ و فرهنگ جهانی وارد میکند. در این میان، لازم است که مردم و مسئولین ایران، ضمن توجه به خطرات ناشی از تهدیدات خارجی، نقش خود را در حفاظت از میراث فرهنگیشان بهطور جدیتری ایفا کنند. برای این منظور، پیشنهاد میشود که دولت ایران برنامههایی ملی برای حفاظت از آثار فرهنگی کشور بهویژه در شرایط بحرانی ایجاد کند و از ظرفیتهای جهانی و دیپلماسی فرهنگی برای دفاع از این میراث استفاده کند.
تخریب نمادهای ایران، نهتنها باعث تضعیف هویت ملی نمیشود، بلکه همچون یک آزمون بزرگ برای وحدت ملت ایران عمل میکند. هر ضربهای که به تاریخ ایران وارد میشود، در واقع آغازی برای مقاومتر شدن ایرانیان و ادامه راهی است که قرنهاست پیمودهاند. ایران، با داشتن تاریخ و فرهنگی غنی، هیچگاه «پایان» ندارد. ایران هر بار که تهدیدات علیه آن صورت گرفته، بر قدرت و همبستگی خود افزوده است. و این حقیقت که تاریخ ایران همیشه در حال زایش است، حتی در زمانهای که نمادها و آثار آن آسیب میبینند، به ما یادآوری میکند که هیچ تهدیدی نمیتواند هویت این سرزمین را از بین ببرد.
ما نه تنها در برابر تخریبهای دشمنان مقاومت میکنیم، بلکه به آنها نشان خواهیم داد که هر تلاش برای نابودی هویت ایرانی، تنها باعث تقویت این هویت در دل ملت ایران خواهد شد. این یک مبارزه فرهنگی است که در آن ملت ایران همواره پیروز خواهد بود.
۲۳۳۲۳۳
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0